Opolszczyzna doświadczyła powodzi w 1997 r., w 2010 r. oraz w 2024 r.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Jako posłanka z Opolszczyzny, regionu boleśnie doświadczonego przez powodzie w 1997 r., w 2010 r. oraz w 2024 r., doskonale wiem, jakiej odwagi i determinacji wymaga walka z powodzią. Dziękuję wszystkim, którzy w tę walkę się włączyli we wszystkich latach. Wiem także, jak ogromnym wyzwaniem jest powrót do normalności po kataklizmie, jakim jest powódź. Odbudowa nie kończy się po kilku miesiącach. To proces długotrwały, wymagający wysiłku, cierpliwości, solidarności i realnego wsparcia ze strony państwa. Naszym obowiązkiem jest tworzenie takich przepisów, które dają ludziom czas, przestrzeń i środki na odbudowę bez dodatkowego stresu związanego z urzędowymi procedurami. W obliczu klęsk żywiołowych najważniejsza jest praktyczna, odpowiedzialna solidarność wspólnoty. Tym jest obecny projekt ustawy. Panie ministrze, poszkodowani nadal zadają pytania. Choć wydłużono do końca 2026 r. zwolnienia (Dzwonek) w przypadku darowizn na usuwanie skutków powodzi, problemem może być terminowe wykorzystanie środków. Jeżeli nie zostaną wydane na cele ustawowe w terminie, fiskus odwiesi zawieszone postępowania i nałoży podatek. A przecież wiemy, że odtworzenie jakiejkolwiek substancji wymaga czasu. Czy według ministerstwa wskazane terminy są wystarczające? Czy przewidujecie państwo specjalne rozwiązania w wyjątkowych, uzasadnionych sytuacjach? Dziękuję. (Oklaski)